توڑ کے گھےرا سُتںتر هو گای۔
سوچ جد سیسے توں پّتھر هو گای۔
ِاںجھ لگدا هَے کِ مےری جِںدگی,
آرجی کھُسیآں ’تے نِربھر هو گای۔
هُن نهیں کھڑکااُںدی بُوهے باریآں,
ِاه هوا وی مےرے واںگر هو گای۔
من تاں مےرا اّج وی هَے بےلِباس,
بھاوےں سُهرت تن دا وستر هو گای۔
پھُّل دے بِکھرن دا مَےنُوں گم نهیں,
گم تاں ِاه هَے کھُسبُو بےگھر هو گای۔
