تربھک پَےںدا هاں جرُور,
بھاوےں گُناهگار نهیں
کِسے کاتِل دے رستے 'چ جِوےں
وِچھ جاںدے نے اچنچےت اںگار;
ڈںگ بن جاںدے نے اُسدے سُپن;
سهِمدا هَے--
مےرے گھاتک پوٹِآں دے جمُور وِچ
لٹکدے آدم دا پرچھاواں کِتے
کھُبھ گِآ هووے ن دیوار دے سینے 'چ همےس لای;
ڈُوںگھے دپھنااے هواے لاسے 'چ
اںگڑاای کوای باکی نا هواے;
کبر اُگلّچھ ن دوے مےرا کسُور ۔
تربھک پَےںدا هاں جرُور ۔
ِاه کِهڑی پیڑ چوں اُگمی هَے کرُومل وِهُ دی ?
ِاه کِهڑی تلکھی دے گھُٹ بھر کے هوا آای اے ?
سواس لَےںدا هاں کِ لکھ چیس دے گھُٹ بھردا هاں !
مَےں تاں تُرِآ ساں مها-هُسن بلااُںدَے مَےنُوں
پر تےرے راه 'چ دےکھی
هِسدی اُمر, رِسدی نجر;
هر گھڑی رُوه چوں کُجھ رںگ کھُری جاںدے نے
لوک نے پھےر وی بےکھبر تُری جاںدے نے ;
کِاُں مےرے اںگاں 'چ کس,
پوٹے ولِّسدے مےرے ?
ِاه کِهڑے وَےری نُوں پل پل تے کتل کردا هاں ?
سواس لَےںدا هاں کِ لکھ چیس دے گھُٹ بھردا هاں
جُرم دے لاوے 'چوں لںگھنا
کی هَے ِاسک دا دستُور ?
تربھک اُٹھدا هاں جرُور,
بھاوےں گُناهگار نهیں ۔
