ٹُّٹ چُّکا هاں جِںدگی توں
نا چھےڑو ِاهناں ٹُکڑِآں نُوں
مّت درداں دی کوای هاا
ِاهناں بُّجھدے هااُکِآں نُوں
پھِر سُلگا دےوے
ِاه کےهے هااُکے نے
جِںدگی دے
مّدھم پاے اںگارِآں نُوں
بِن پھُوکاں سُلگا رهے نے
ِاه کےهے پھےر نے
جِںدگی دے
اُمیداں تے اُڈیکاں دے بھاںبڑ
بُّجھدے وی مچدے پاے نے
ِاه کےهے اتھرُو نے
جِںدگی دے
بس نِکڑ تالم
تڑپ تے جُداای هُںدِآں وی
نَےناں 'چ کھُسک پاے نے
ِاه جو بلدی پای هَے
اّتھراں دی آس
سُلگدی پای هَے
مگھدی پای هَے
بُجھدی نهیں
مےری اُمراں دی آس
اُهدی بےوپھاای دی آس
بےوپھا !
تُوں آ تاں سهی
ساِاد بن جاوےں
وپھا دی آس!
