تُوں بڑی ماسُوم اےں
جے مَےں کدے جابر بناں
چھاںٹِآں نال ٹھےک داں تےرا بدن
نَےن تےرے ِاس ترھاں نهُںدر دِآں
مےریآں اّکھیآں دے وِچ تُوں ڈھُوںڈ نا سّکےں هُسن
کھوه لواں وِسواس تےرا, لُٹ لواں من دا امن
تُوں کی جانے کھترِآں بھرِآ هَے تےرا بھولپن
تُوں بڑی ماسُوم اےں
روج جد مُڑدا هاں گھر
واه کے روجی دا ودان
سڑ چُکے هُںدے نے پّچھم وِچ مسان
لگ چُکے هُںدے نے هِّک اسمان دی
تارِآں دے اگن-بان
ورت چُکدی اے چُپھےر مَوت ورگی چُّپ چان
گس جهی وِچ گھُوک سَوں چُّکا اے هُںدا کُل جهان
اُس سمےں مُڑدا هاں گھر
اےس ویرانے 'چ مَےں
اپنے دِل-ویران ورگا
لِتڑ کے راه-بیآبان;
گُوڑھ راتیں
اّکھیآں دے وِچ کوای پاکے نَےن
وےکھ ن لاے اّکھ 'چ اُه پانی نهیں
نکس وِچ نهیں جِںدگی,
پُّچھ ن بَےٹھے کوای
هُسن نے کیکن جھریٹاں کر لایآں ?
جِںدگی توں جِںدگی دا ِاسک کِس نے کھوه لِآ ?
مر جاواںگا سرم نال,
ِاه ن جر سّکاںگا مَےں;
بهُت جر جاںدا هاں بےسک
پھِر وی بگَےرت نهیں
ِاس لای
روج جد مُڑدا هاں گھر
سڑ چُکے هُںدے نے پّچھم وِچ مسان
لگ چُکے هُںدے نے هِک اسمان دی
تارِآں دے اگن-بان ۔
گس جهی وِچ گھُوک سَوں چُّکدا اے بھاوےں کُل جهان,
پھِر وی تُوں سَوںدی نهیں
نَےن وِچ بھر ِاںتجار,
مےری بدبکھتی هَے ِاه
ِاںتجار
کِاُں بھری جاںدی هَے دِن دِن
تےرے نَےناں وِچ سِںگار ?
کِاُں کری جاںدی هَے دِن دِن
تےرے نکساں نُوں هسین ?
تُوں بڑی ماسُوم اےں,
تُوں کی جانے ِاںتجار
مُڑ مگھا دےںدی اے مےرے بُجھ رهے دِل دے اںگار;
پھِر ِاهو آاُںدا اے دِل وِچ
مَےں تےرا آسِک بناں,
تےریآں مَےں سُهنیآں اّکھیآں دے مُڑ کابِل بناں,
پھِر بھرم جاںدا هاں مَےں,
پھِر سمجھدا هاں مےرا کںم هَے پِآر,
ِاسک نُوں مُڑ کے سمجھ بهِںدا هاں سچ ۔
ِاسک اسلیات نهیں;
اسل هَے پِںڈے دی کھوه,
اسل هَے ڈھِڈ دا تنُور
جِس لای پِںڈا جرے چاںدی دی لاس
جِس لای آپے هی سِکھ جاوے جبان "جی هجُور"۔
اسل نهیں سینے 'چ سَوک, اُّنت نجر,
اسل هَے مُردا جمیر, نیویں نجر۔
تَےنُوں سهُں پِںڈے دی کھوه دی,
ِاس ترھاں کیتا ن کر تُوں ِاںتجار,
اسل نهیں جگ وِچ پِآر ۔
کِاُں جگا رکھدی اےں دیوا ڈاٹ تے ?
مَےں کوای بّچا نهیں,
بھُل نهیں سکدا مَےں راه,
مَےنُوں لوا دی لوڑ نهیں;
کِس لای مےرا سُآگت روج روج ?
کِاُں مَےنُوں چےتا کرااےں روج روج
مَےں هاں مهان ?
کِس لای آتس پھِساں دا ِاه سمان ?
نی بھولیاے,
سڑ جااُو ِاه آلھنا,
اُجڑ جااےگا تےرا وسدا جهان,
جر نهیں سکنی تُوں بِجلی کهِر دی,
رب نُوں هَے منجُور کِ سںسار وِچ
کوای نا هووے مهان ۔
ِاس لای
مےرے آون توں بهُت پهِلے بُجھا دے دیوٹاں
لا کے پّچھی ِاںتجار
میٹ کے اّکھیآں هسین,
ساںبھ کے دِل وِچ ےکین,
سَوں جايا کر جِس ترھاں سَوںدا هَے
گس کھا کے جهان
مَےں نهیں چاهُںدا تُوں کّڈھےں
مےری هِک 'چوں اگن-بان,
مَےں نهیں چاهُںدا تُوں وےکھےں مےرے نَےناں وِچ مسان,
نیویں نجر, مُردا جمیر,
پِںڈے تے لاس ۔
