ساڈے تاں سوهنيوں سوےر هو گای
تےرے بیت گاے دو پهِر, اساں سُنِآ۔
اساں اےتھے ٹھںڈھے درِآواں, پانی پیتا اے
پھِرےں لّبھدا سمُںدرا تُوں, اساں سُنِآ۔
ےاداں تےریآں اوّلے راهے تُریآں
تُوں وی لَےںدا اےں سهارا, اساں سُنِآ۔
کّچے کوٹھے تاایں, پوچے ماری جانےں آں
تُساں آاُنا اےں دُآرے, اساں سُنِآ۔
پںچھی تے پردےسی, اُّڈ گاے مُڑدے نا
تَےں کیتے نے تِآرے, اساں سُنِآ۔
اساں دی لڑاای هَے, کُدرت دے واستے
تےری پںجابی لای لڑاای, اساں سُنِآ۔
سرب تےری ےاد وِّچ, بوهڑ وِهڑے لا دِّتا
تُوں وی وِهڑے نِںم لاای, اساں سُنِآ۔
پ نُوں سِهاری پا کے ا پِّچھے کنّا پايا
ر پَےجے هُںدی, سُنواای اسیں سُنِآ۔
پانی, رُّکھ, کُّکھ, تے پںجابی باںهاں کھولھیںآں
گل لّگنے دی تُوں وی دھاری, اساں سُنِآ۔
هِںمتے-مرداں, مددے-خُدا کهِںدے
نانک ساهِب سرب نُوں, کیتا چَوگُنِآں۔
