تُوں هی هووےںگی
هور کَون هو سکدا هَے-سّجری سوےر ورگا
نَےن نکش سارے
سوهنی غزل ورگے
مهِفل ساری سُنّ جےهی هو گای سی تّک تّک
ٹور وی ودھیآ شےاراں ورگی
ِاک توں ِاک وّدھ کدم
جِوےں مورنی پَےلیں مستی
کھبرے ستراں دی وڈِآای
سرگھی لَے جِوےں رِشماں آای
ِاک ِاک هرف سِلاای پاای
چاننی هووے جِوےں بھری بھراای
اَودن چنّ اَوهلے هو کے چھُپ گِآ سی
جدوں تےرے آاُن نال رات کھِڑھ گای سی
سُگںدھیآں دی برسات هوای
تےرے نال پهِلی مُلاکات هوای
هر پّب تے نّچ اُّٹھے سِتارے
پربت وادی دے چُّپ نزارے
دُوروں تَےنُوں سےکن سارے
سُّچے درپن ارش هُلارے
دِل کردا
ِاک رُّکھ کهِںدا سی
هّتھ 'چ تےرا هّتھ گھُّٹ لواں
تے بھُّل جاواں مَےں آلم سارا
تےرے کول خبرے کی مںتر
ٹُردی جاوےں لوا نِرںتر
اَوس دِن پںچھیآں نے چُّپ دھار لای سی
تےرے گیت سُنن لای
مںترمُگدھ تَےں کیتی کاِانات
مرمر دی کوای جاپےں بُّت
گودی چنّ گورا جےها پُّت
پتجھڑ اُمرے هُسن دی رُّت
اںبری لّک 'تے سّپنی گُّت
تُوں آوےں تاں پِںڈ وسدا هَے
هر رُّکھ چںدرا دُّکھ دّسدا هَے
پھُّل نوےں کھِڑھن گُلابیں
سُر نوےں ترن ربابیں
نزماں سفے تُرن کِتابیں
رںگ وٹنے دے چڑھن شبابیں
جوبن ڈُّلھے رُّت کُآری
اںگ اںگ نُوں چڑھی خُماری
چنّ کِسے نُوں لّبھدی هاری
کھُشبُو کِردی جاوے ساری
سِخر دُپهِرا چاا اںباں دا
ِاشک کوای لّبھدا راه کھںبھاں دا
آوے کوای دِل جےها کھولھے
مِلنا چاهے اَوهلے اَوهلے
دُنیآں نُوں کوای خبر نا لّگے
ِاںج مِلیاے نی پهِلیاے اّگے
مِسرا آپے شےار هَے بننا
جد بن سںور پّب باهر تُوں دھرنا
هُسن نے جد چھّت 'تے چڑھنا
وال سکااُن بهانا گھڑھنا
هُسن ِاشک نُوں اّگ نے کھانا
چاننی نے چنّ جںمن جانا
گّلاں سن سبھ مِّٹھیآں مِّٹھیآں
کھبرے کِّتھوں آایآں چِّٹھیآں
ِاهو جےهیآں نا دِسن هواواں
بھر بھر ڈُّلھن پهِلے چاواں
مّتھے تارے راهیں چھاںواں
ڈاه تُوں چھاتی گیت وِچھاواں
غزلے نی اَوهدے ورگی هو جا
پولے پّب دھر هِّکیں سمو جا
کُجھ گںڈھاں تاں غم دیآں دھو جا
ساهیں ڈُّلھدا هُسن پرو جا
پل اُڈیکدے دروں هُوںجھدے
اُداس رات دے هںجھُو پُوںجھدے
تُوں آای تاں کھُشیآں آاُنا
نواں سُوٹ سمايا پااُنا
غم چّک نواری پلںگھ هَے ڈاهُنا
پھِر تَےنُوں هوٹھاں سںگ لااُنا
