تُوں مےرے درکھتاں 'تے وسدی گھٹا هَےں
تُوں سدیآں دی مےری تپِش دا سِلا هَےں
جِدے سدکا منّداں کھُداای دا دااوا
مےری زِںدگی 'چ تُوں اُه مُاجزا هَےں
مےرے بِآباناں دے وِچ آن لّتھا
تُوں پھُّلاں دا کوای جِوےں کاپھِلا هَےں
تےرے سینے لّگ کے مَےں کھُد نزم هوجاں
مَےں کَےسی ِابارت تُوں کَےسا سپھا هَےں
مےری نیںد ٹُّٹے تاں دّسدے نے تارے
کِتے دُور تُوں وی اجے جاگدا هَےں
کدی ِاس تراں مےرے لّگ جا کلےجے
مَےں سبھ سمجھ جاواں تُوں کی سوچدا هَےں
