تُوں نهیں ساڈی پاای گل۔
ساڈے دِل ِاه آای گل۔
جد وی اُهنے لاای گل۔
پھےر ن سانُوں آای گل ۔
گل گل اُّتے ٹوکن دی
تَےنُوں کِسنے سِکھاای گل۔
گَےر دے پترا واچن نے
مےری پھےر چلاای گل۔
تےرے سَوںهے آںاُدے هی
رهِ گای مُوںه وِچ آای گل۔
وِگڑی ساڈے هی هّتھوں
مُسکِل نال بناای گل۔
مےرے دِل دی گل سُن کے
اُسنے هور چلاای گل۔
تےرے مےرے بارے وِچ
گَےراں کھُوب اُڈاای گل ۔
تےرے دِل چوں جاںدی نهیں
اَےسی گَےر بِٹھاای گل !
وارے جاواں سُپنے دے
جِسنے پھےر بناای گل۔
‘همدردا' سچ هُںدی هَے
مَوت دے مُوںهوں آای گل۔
