تُوں تاں کدے کدے
مَےنُوں گھر دی رانی کهِںدا سی
پُّت پُّت کهِ کے بُلااُںدا هُںدا سی
گُّڈیآں تاں مےریآں هی سن
تے سارے پٹولے وی مےرے
سارے دے سارے تےرے گھر رهِ گاے وے بابلا
نا تاں مَےں اےڈا بھار لَے کے جا سکی
تے نا تَےں هی لَے کے جان نُوں کِها
مےرا بچپن مےریآ کھےڈاں
رَونک تے موه دی چھاں وی
ساری تےرے گھر چھّڈ گای
چاا تے ریجھاں دی پٹاری سی
اُه وی الماری 'چ پای رهِ گای
مےریآں تلیآں 'تے رهِ گای
سِرف بِکھڑے جےهے پَےںڈِآں دی ملی مهِںدی
تے کِتے دُور انجان
گھر دے بُوهے نُوں وهُٹی بن شِںگارن دا فرز
تکدیر دی جھولی وِچ پَے گایآں
مااے تےرے مےرے هّتھ دیآں
اُنیآں هوایآں پھُّل بُوٹیآں
تے بِن چیں چیں توں چِڑیآں
ِاه تاں دّس دِںدی کِ
دُنیآں 'چ مےرا در گھر کِهڑا سی
تُوں ِاه کِاُں نا دِل دا بھےت کھولھِآ اںمیاے?
