تُوں ٹھیک کِهَے سّجنا ۔
مَےں تَےنُوں آپنے اُداس چِهرے تے
اَوپری مُسکان 'چوں
ٹاایم وِش توں ِالاوا
کدے کُجھ نهیں آکھدا
تَےنُوں ِاه وی گِلا هونَے
مَےں تےرے نال تازے-کٹے گھاه تے بَےٹھ
چاه دا پِآلا وی ساںجھا نهیں کردا
تُوں ےکینن ِاه سوچِآ هونَے
مَےں پِآر توں سّکھنا
چاه دے کھالی کّپ ورگا هاں
پر ! اپھسوس هَے مےرے لای
'پِآر' دے ارتھ بدو بدی بدل جاںدے نے
جاں ِاںج سمجھ لَے
مَےں 'پِآر' شبد دا
اُچارن کرن لّگِآں
‘ر' پهِلاں پڑھ جاناں واں۔
