تُهاڈی پسںد
مےری پسںد نهیں هو سکدی
نا هی تُهاڈی پسںد کوِتا
مےری چاهت
جِدھر نُوں تُسیں سارے جاںدے هو
مَےں کِاُں جاواں بھےڈاں دے راه
مَےنُوں پَےراں هےٹھ لِتاڑے راه
ٹُّٹیآں سڑکاں
تے ٹُرنا
بِلکُل چںگا نهیں لّگدا
نوےں بنانے راگ دھُنّاں
ےاداں بندیآں هن
نوےں راهاں دے لںمے ساه
نوےں کھِڑے پھُّل هُںدے هن
اُهناں دیآں باهاں تے مهِکدے
پُرانے راهاں تے سپھر کرن دا
مَےںنُوں کدے چاا نهیں چڑھدا
نا هی مَےںنُوں آس هُںدی هَے
ِاهناں مِّدھیآں هوایآں سڑکاں توں
کِسے مںجِل دی
نا هی برداست هُںدا هَے
بُّت جےهے بن
کُپھر چُّپچاپ سُنی جانا
لّکھ پھاِادے هون بھاوےں
پر ِاه هجم نهیں هُںدا
دُوسرے دا هّک کھوه کے
نّچے تاں کی نّچے
کِسے نُوں هںجھُوآں چ ڈوب کے
هّسے تاں کِهڑی سےکھی
ِامانداری دے پھُّلاں دی اُمید
جے رّکھنی هَے تاں سریک توں رّکھو
بھاںوےں کِسے دا سِر هووے
پَےراں چ پِآ منجُور نهیں
لوک ِاس نُوں وی بُجھا دِںدے هن
ِاه اّگ کِاُں ساڈے گھر ساڑے
کِاُں هووے مےرا گھر ِاکّلے دا
بےگھراں دے ساهمنے
کای وار اُچاایآں
توں وی مِّٹی دی مهِک نهیں آاُںدی
کای ٹهِنیآں پّتے هُںدے هن
جِهناں نُوں آپنے هی چاپلُوس رُّکھ
چںگے نهیں لگدے هُںدے
نا بولن نا کُجھ کهِن
اسمان نُوں
کِاُںکِ اُهناں دی جیبھ ٹُّکی هُںدی هَے
لّتاں کںبدیآں
