ٹُکڑے ٹُکڑے ناد اںبری گھُںمے
کُجھ چیکاں دیآں لیراں لیراں
کُجھ هَوکِآں دے پھںبے پھںبے
چِّٹے بّدلاں واںگ بھٹکدے پھِردے۔
کِس گھر دی چھّت هَوکے نے جا ٹِکنا
کَون بنےرے چیکاں نے جا وّجنا
کِهڑا جانے
شاِار چُّپ دی بُّکل ماری
پھںبِآں پِّچھے پھِردے لیراں ‘کّٹھیآں کردے
اںدرے اںدر روه دیآں ستراں لِکھ لِکھ
بھردے جاںدے
کدے کدے بس مںچ ‘تے چڑھدے
ماِاک پھڑدے
شبداں توں ارتھاں تک لّکھاں ول وِںگ پااُںدے
کھُّلھ کے کُجھ نا کهِںدے۔
کلاکار کُجھ اَےسے وی نے
جو کُجھ کهِںدے پھتوے واںگ سُنااُںدے
جو کُجھ واهُںدے تِّکھی نوک نال هی واهُںدے
پنّے پاڑ پاڑ کے پَےراں تھّلے سُّٹی جاںدے
کلماں بُرشاں هّتھاں اُّتے بھُبلاں پااُںدے
جیبھاں کّٹ کّٹ برفاں تھّلے رّکھی جاںدے
بهُت بِشرمی دے سںگ
هسدے هسدے
هَوکے چیکاں سِرجی جاںدے
