تُوں جے هِںمت کردوں تے پھِر دووےں ےار کهانی نُوں
ِاںج کدی نا مُّکن دےںدے اّدھ وِچکار کهانی نُوں
تُوں جو موڈھا دِّتا نایں تے اَوڑک ِاّک دِن ڈِّگنی سی
کِنّا کُ چِر چُّکی پھِردا ’کّلِآں پِآر کهانی نُوں
جےس کهانی ساڈے دوهاں نال کهانی کیتی سی
بھُّلے نایں آں هالے تیکر دووےں گھار کهانی نُوں
جِهڑی گّل دا ڈر سی مَےنُوں اُهیاَو ای گّل کیتی اُو
اّدھ وِچکارے چھّڈِآ ای نا آکھِرکار کهانی نُوں
مَےنُوں تَےنُوں ِاهنُوں اُهنُوں اےس کِسے نُوں چھّڈنا نایں
هالے وی جے بںد نا کیتا بںدے مار کهانی نُوں
اَوه جو ماڑا بادساه سی سمجھ گِآ ساں کِهڑا اے
باپُو کولوں سُنِآ سی جد پهِلی وار کهانی نُوں
جِنّھاں اُّتے ‘سںدھُو’ سبھ توں مان ودھےرا هُںدا اے
اَوڑک ِاّک دِن لَے بهِںدے نے اَوه کِردار کهانی نُوں
