تُوں غم نا لايا کر
مَےں آپنے دوستاں نال بولنا چھّڈ دِتا هَے
پتَے ? اُه کهِںدے سی-هُن تےرا گھر پرتنا بهُت مُشکِل هَے
اُه جھُوٹھ کهِںدے نے ماں, تُوں مَےنُوں هُن اُتھے بِلکُل نا جان دایں
آپاں ببلُو نُوں وی نهیں جان دےواںگے
اُه لوک اَوهیاَو نے جِناں مَےتھوں وّڈے نُوں
تَےتھوں وِچھوڑ دِتا سی
تُوں غم نا لايا کر
مَےں اُس سالے اشِم چَےٹرجی نُوں مُّچھاں توں پھڑ کے
تےرے کدماں تے پٹک دِآںگا
تُوں اُهتوں مَےتھوں وّڈے دی لاش مںگیں
اُه باای دیآں هّڈیآں نُوں جادُو دا ڈںڈا بنا کے
نوِآں مُںڈِآں دے سِر تے گھُمااُںدے هن
تُوں روںدی کِاُں اےں ماں
مَےں وّڈی بھَےن نُوں وی اُس راهوں هوڑ لِآواںگا
تے پھِر اسیں سارے بھَےن بھرا
ِاکّٹھے هو کے پهِلاں واںگ ٹھهاکے لايا کراںگے
بچپن دے اُنھاں دِناں واںگ
جد تےریآں اّکھاں تے چُنّی بنّھ کے
اسیں مںجِآں دے هےٹھ لُک جاںدے ساں
تے تُوں هّتھ ودھا کے ٹوںهدی هوای
سانُوں لّبھِآ کردی سَےں
جاں بِلکُل اَودوں واںگ جد مَےں پِّٹھ اُتے
چُوںڈھی بھرکے دَوڑ جاںدا ساں
اتے تُوں گُّسے وِچ مےرے پِچھے
وےلنا وگاه کے ماردی-
مَےں ٹُّٹِآ هويا وےلنا وِکھا وِکھا
تَےنُوں بڑا هی ستااُںدا ساں ۔
باای دا چےتا تَےنُوں بهُت ستااُںدا اے نا ماں?
اُه بڑا سااُو سی-ِاک وار چےتا اے-?
جد اُه ٹاهلی چھاںگدا هويا ڈِگ پِآ سی
باںه ٹُّٹ جان تے وی هّسدا رِها سی
تاں کِ سدمے نال تُوں گش نا کھا جااےں
تے بھَےن اَودوں کِنّی چھوٹی سی
بِلکُل گُّڈی جِهی
هُن اُه شهِر جا کے کی کی سِّکھ گای هَے
پر تُوں غم نا لايا کر ماں
آپاں اُهدے هّتھ پیلے کر دِآںگے
پھےر مَےں تے ببلُو
اےسے تراں تےری گود 'چ پَے کے
پریآں دیآں کهانیآں سُنِآں کراںگے
تے زِکر چھےڑِآ کراںگے
اُس.....تامُلُک بارے
جو کدی.....تامر لِپتی هويا کردا سی
آپاں ماں- کِتے دُور چلے جاواںگے
جِّتھے سِرف پںچھی رهِںدے نے
جِّتھے اسمان کےول تںبُو کُ هی جےڈا نهیں
جِّتھے درکھت لوکاں ورگے نے
لوک درکھتاں ورگے نهیں
ماں تُوں غم نا لا
آپاں پھےر ِاک وار اُنھاں دِناں وّل پرت جاواںگے-
اُّتھے, جِّتھوں شهِر دا رستا
ِاک بهُت وّڈے جںگل 'چوں دی هو کے جاںدا هَے۔
