تُردِآں تُردِآں سدیآں هوایآں پںدھ اجے نا مُّکا ۔
نا کِتے مںزِل دِل نے پاای, نا چنّ نےڑے ڈھُّکا ۔
اُه وی هیر سِآلن واںگُوں دے گای کںڈ ادھواٹے,
لےکھاں مارے راںجھے واںگُوں, مَےں وی رهِآ سُّکا ۔
نَےن مِرے جِاُں پِآر دے کھُوه دیآں بھریآں سمجھو ٹِںڈاں,
در تےرا جِاُں اّدھی راتیں بولے کھُوه دا تُّکا ۔
هُن تاں خُش جے هُن تاں ٹھںڈے هَےن تُهاڈے گولے,
اُهدی مےری هُن تاں لوکو بس هو گای جے اُّکا ۔
پھُوهڑ دے کّکھاں واںگُوں زاهِد پَےراں هےٹھ لتاڑے,
وِّچ مسیت 'امین' خِآل' گِآ جے بھُّلا چُّکا ۔
