تُسیں جاگيو
نَوجوانو بّچيو بُّڈھيو
جے کوای جیاُںدا بچِآ هويا تاں
جیاُںن چ هی جِںدگی هُںدی هَے
جُوجھن چ هی جِّت
ٹےڈھے مُوهرے اڑھن والے
رُّکھ نهیں وّڈے جاںدے کدے
نا سِّدھے رُّکھ چھاں دےن جوگے
جَےس مَےناں چ
هی درباراں دے
جیا هجُوریاے هُںدے هن
بِن ساهاں توں پھِردے
پُّچھ کے دِن کّٹدے
اُدھارے جےهے دِن هُںدے نے ِاهناں کول
پهیاے وی نهیں آپنے ِاهناں دے
اُدھاری وی کوای جِںدگی هُںدی
اَوداں تاں کای
جِاُںدیآں لاساں گھُںم رهیآں هن
اُهناں نال نا گّل کريو
اُه تُهانُوں وی روک لَےنگے
راه وِچ
پر تُسیں تُرے آِااَو
رُکِآ نا
مَےں تُهاڈے راه چ سِتارے
جُگنُوں وِچھااُںدا آواںگا
اُّچی جگھا تے
چںد نُوں هّتھ چ پھڑکے
کھڑا هوواںگا
تُسیں راجے دے پھَوجیآں توں بچدے
لُک چھِپ کے
جںگل وِچ دی
ندی راهیں
سِّدھے تُرے آِااَو
مَےں وار وار چںد نُوں
جگااُںدا بُجھااُںدا رهُوںگا
پِںڈاں
سهِراں دے سارے جاگدے
جاں جاگن جوگے لوکاں نُوں
نال لای آایاَو
آپاں کّٹھے هوواںگا
تے جںجیراں
پّتھراں نُوں
هتھِآر بناواںگے
هتھِآربںد هوواںگے هّک لَےن لای
کِاُںک هّک کںدھ تے نهیں پاے هُںدے
کھوهنے پَےںدے هن
هتھےلیآں دیآں لکیراں چ
نهیں لِکھے هُںدے هّک
