گیتا وے اسیں تَےنُوں رّب بنانا
لوکیں تاں جاون کاابے مّکے
اساں در تےرے تے جانا
تُوں هی سُورج تُوں هی چںدا
تُوں اںبر دا تارا
تےرا مُّکھ سُهاوی دھرتی
تُوں هی تکھت هجارا
پهِل پلےٹھی کِرن وےکھیاے
وےکھدِآں رهِ جانا
گیتا وے اسیں دھُر درگاهوں
تَےنُوں سِجدا کریاے
جِس دِن تےرے درس نا کریاے
اُس دِن روهیاے چڑیاے
گیتا وے اسیں سُبھا سوےرے
تَےنُوں بھالن جانا
گیتا وے ساڈی سُن ارجوای
دےدے درد هُدھارا
لوک تاں دردوں دُور بھجاںدے
سانُوں درد پِآرا
جِس دے کرمیں درد نا لِکھِآ
اُس کی جوگ کمانا
گیتا وے اسیں تےرے باجھوں
جِاُں کبراں دا هاسا
جاں کوای ساُن مهینے وِّچ وی
رهِ جے رُّکھ پِآسا
گیتا وے اسیں دُور دےس توں
ساڈا بهُتی دُور ٹِکانا
گیتا وے کدی پاویں پھےرا
جُوه دے رُّکھ اُداسے
آن وّسیں وے کِنمِن کنیآں
رُوه دے هوٹھ پِآسے
چےتر دا چنّ بن کے آویں
پھّگن نے تُر جانا
گیتاں وے آ دھںمی وےلے
جھّکھڑ جھاںجا جریاے
کّچِآں سںگ من پّکا کرکے
ڈُّب ڈُّب کے وی تریاے
گیتا وے اسیں دُّکھ دی ندیاے
روج نهاون جانا
گیتا وے آ سِکھر دُپهِرے
کهِر وکت دا جریاے
تّتی رےت گُآچے سُپنے
ٹھںڈھے هَوکے بھریاے
گیتاں وے سانُوں مِل سںدھِآ نُوں
سُورج سںگ ڈُّب جانا
گیتا وے کدی راتیں آوےں
گل لّگ کے سَوں جاایاے
سُپنے دی پھُّلکاری کّڈھیاے
تںد ساهاں دی پاایاے
تُساں تاں رهِنا سدا سُهاگن
اساں تاں مر مُّک جانا
لوکیں تاں جاون کاابے مّکے
اسیں در تےرے تے جانا
