اُّچیآں کںدھاں والا گھر سی, رو لَےںدے ساں کھُلھ کے ۔
اَےسی 'وا وگاای اَو رّبا رهِ گای جِںدڑی رُل کے ۔
چار چُفےرے درد انّھےرے, هںجھُو ڈےرے ڈےرے,
دُکھِآرے ونجارے آ گاے کِدھر رستا بھُّل کے ۔
ےاد آایآں کُچھ هور وی تےرے شهِر دیآں برساتاں,
هور وی چمکے داغ دِلاں دے نال اشکاں دے دھُل کے ۔
اپنی گّل نا چھّڈیں 'جالِب' شاِار کُجھ وی آکھن,
اپنی رںگت کھو دےںدے نے, رںگ رںگاں وِچ گھُل کے ۔
