اُّچیآں اُّچیآں
هِمالا دیآں چوٹیآں
کِسے گوری دیآں
بّگیآں وینیآں ورگیآں
آپنی هِّک وِچ
سُوکدے هڑھ تُپھان
لکوای بَےٹھیآں هن
هڑھ بُڑ بُڑ کر رهے
چیکاں مار رهے هن
برپھ دی گّٹھڑی چ بَےٹھے
هوا چ تُوپھان هَے
بڑھکاں مار رِها
رُّکھاں نُوں هلُوندا
جاگن نُوں کهَے
رُّکھ جڑھاں نال لَے کے
ٹُرن نُوں کاهلے
ٹےڈھے مےڈھے هون
پهاڑ توں مےرے پِںڈ تّک
جِّتھے مَےں دھُّپ دی
سُنهِری چادر وِچھاای هَے
کُّکھ چ ساںبھی بَےٹھی
بلدے جُآلامُکھی دھرتی نُوں
تُوپھان ساںبھی بَےٹھے
اَوکاں پھرناں سپھَےدِآں نُوں
جگايا هَے
کِ ےُّدھ تے چّلنا
هاکم دے پهِرےدار نُوں وی
هلُون دِّتا هَے
کهے نا کِتے للکارِآ نهیں دّسِآ نهیں
بلدے اںگِآر بنے
بِن کپھن
کبراں چ هرے گھاواں دے
کںبل اَوڑ کے سُّتے پاے
سهید ےودھِآں
نُوں وی کِها هَے چّلن نُوں نال
جدوں کِ اسمان
اُهناں دی سُآه اُّتے
چھاں کردا
پهِرا دے رِها هَے
ِاهناں چِڑیآں نُوں ڈرااُن لای
باجاں نُوں وی آلھنِآں چوں جگايا هَے
جمین توں ارس تّک
باںه کھڑی کیتی هَے
ےُّدھ دا پَےگام لِکھن لای
اجے سمُںدر چ وی کھَورُو پااُنا هَے
چارے پاسے چھايا کالا
دھُوںآں ساپھ کرنا هَے
ترےل تُپکِآں وِچدی جھاکنا هَے
سُوهے اںگِآر بن کے
ساںت هواے هااُکے نُوں
لںما ساه بکھسنا هَے هَوسلے دا
سور مچا دےنا اسیں
هاکم دے آکھری ساهاں دُآلے
گھاه هرا رّکھنا
سهیداں دیآں کبراں تے
لهُو نال سِںجنے هن
اُهناں دے سرھانی
پھُّل گُلاب دے
