اُداس دِل نے بهُت هی اُداس دیوانے,
نا آپنے هی رهے آپنے نا بےگانے ۔
تےرے بگَےر مَےں جِںدا رِها مگر کَےسا,
مےرا وجُود نا کیتا کبُول دُنیآں نے۔
جے سُرکھباگ هَے دِل تاں بهار آاےگی,
اَے سبجباگ مهِک جانگے ِاه ویرانے۔
مےرا وجُود ِاه مںدِر کدے ِاه مسجِد هَے,
مےرا وجُود کِ تهِکھانِآں 'چ تهِکھانے هَے۔
لهُو لهُو هَے لهُو نُوں لهُو پُکارےگا,
جدوں بُلااَو گے آ جان گے پھِر مستانے۔
سمھاں سمھاں هَے ِاه رَوسن جرُور هووےگی,
بےِاکھتِآر هی سڑ جانگے ِاه پروانے۔
وتنپرست دُنیآں وتنپرست هَےں تُوں,
پرت وی آ اَے مُهاجِر, ادیب اَے دانے۔
