اُداس هوویں نِراش هوویں
جاں دِل 'چ کوای ملال رّکھیں
پر ِاه وی هَے ِاک پڑاا سپھر دا
تُوں اےس گّل دا کھِآل رّکھیں
مَےں هِزر تےرے دے پّتناں توں
ِاک اُمر هوای کِ لںگھ آياں
مَےں اےنا روياں کِ لهِر هوياں
تُوں اپنے پّتھر سںبھال رّکھیں
وجُود توں تُوں وی ساز هی هَےں
تے آپے سازنواز وی هَےں
تُوں سُن کھموشی دی دھُن تے کھُد نُوں
تُوں سُر اُسے ساز نال رّکھیں
ِاه چنّ تارے, ِاه سبھ سّےارے
کشِش دے مارے هی گھُںمدے نے
کھِآل, چِهرا جاں کھاب کوای
تُوں اپنی کھاتر وی بھال رّکھیں
