مَےں ن وَےںدا درد ن مَےںڈا !
من پردےسی, لںما پَےںڈا۔
جھِںم جھِںم دُور سُنے ادھرَےنی,
ورھ پَےںدے پھِر اّتھرُو نَےنی۔
پل بھر چڑھدا تارا لںما,
کاںگ اُٹھے کُای, درد نِکںما !
اُڈن وناں وناں دیآں چھوهاں,
نُور دے جھّکھڑ کرن ن لوآں۔
من پردےسی کھالی هويا,
پَےںڈِآں سامھے بهِ بهِ رويا۔
پر اّتھرُو کوای 'واج نا مارے
ےاد ترےںدی, ن هڑھ بھارے۔
اُجڑے وناں چوں جد مَےں لںگھاں,
سدیآں نال بول کُجھ سںگاں۔
دِل نّچے تاں ناگ وی کیلاں,
لهُو 'چ مهِک جگاون پیلھاں !
تک جھوکاں چھڈ گاے پِآرے,
رںگ سُنے من, تھل للکارے۔
بھریآں بھریآں وگن هواواں,
دھر-نیںدر دے سپھر 'تے جاواں۔
کِسے گُپھا 'چوں چُںم سمسیراں,
مَےنُوں راه وِچ مِلن سمیراں۔
دھرت-اںبر دیآں کھُّلھیآں واگاں,
بِںدُو ِاک, انںتاں جاگاں۔
پر ن ِاک آواج سُنیوے,
بھُّل اتھاه کِتوں ساه پیوے۔
کهِکساں تُریآں هی جاون,
ِاک هَوکے نُوں موڑ لِآون۔
پھِر هَوکے نُوں موڑن پاری,
ندیآں توں وی لںبی تاری۔
لاای دھر دے انگِن کھاباں,
بھکھ سُورج جِاُں کھُّلھیآں جاگاں۔
تّکے دُور اںبر دے راهیآں,
بھُّلیآں نجراں وےکھن آایآں۔
توڑ سُّٹیآں اںبر واگاں,
تّکی دھُوڑ لهُو دی کھاباں۔
رںگ سُگںدھاں چمکاں توڑی,
ارج کوای ڈاڈھے نے موڑی۔
بھاوےں دِل دے بھرے بجاراں,
پايا پَےڑ دا مُّل هجاراں۔
کی کراں اّکھیآں دے پانی ?
سُّتِآں چھوڈ گاے کروانی !
چمکاں چاایآں چھِناں دے راهیآں;
کھاریآں اُّتے وِس دیآں پھاهیآں !
“تُوں ناںه وےکھ سکےں" کوای هوڑے,
لّکھ پھرِستے دےن نهورے۔
هڑھ نُوراں دے آدِ جُگاداں,
مَوت سامھِاُں لںگھیآں ےاداں۔
کِاُں اّج کھِچدے بھںور تناواں ?
بھَےا وِچ دُور ےُگاں توں باهاں !
ناںه اّج نُور-مُورچھا آوے,
گھٹاں بنّھ سُرت 'تے چھاوے۔
بھَےا دے رںگ وی کھالی کھالی,
ناںه کوای وےکھے, ناںه کوای سُآلی۔
تپدے بھّٹھ چیر کنّسوآں,
کدے کدے جو کردیآں لوآں۔
باںجھ کھلا وِچ تدوں نسیباں,
بھریآں لهُوآں نال سلیباں۔
هاں, اّج سَوک-مّتے پھرِهاداں,
بھَےا وِچ بنّھیآں سِدکی ےاداں۔
‘هاں ناںه' توں مَےں اُںجھ دُراڈا,
آگے گھام نا پِّچھے جاڈا !
'واج ِاهو جِهی دےون بےلے,
بِسمِل هُوںگر جِاُں وِچ مےلے۔
گھاِال هوایآں تھلاں دیآں باهواں,
ِااُں تّکن نِرموه هواواں;
سرون جِوےں مُورچھا پاروں,
پِآس 'تے اُمھلے وِچھڑی ڈاروں۔
ناںه سُنی 'واج کروانی,
دھُوڑ گگن توں مںگدی پانی۔
کُوںج گای وّل اُّڈ پهاڑاں,
کُوک سُنی ن موياں ےاراں۔
پھِر آای کوای چیر کے هونی,
بھںوراں دے وِچ چھُپی سلونی۔
تھکدی 'واج مےری دے پاروں,
بولے هےک لگاون پِآروں۔
بھاری مَوت-سِںدھاں دے پانی,
توڑ بھںور چھلکاون هانی۔
کاںگ سرُور دی ِاک پل چھےڑے,
هڑھ اُٹھدے کُملاںدے کھےڑے۔
ِاک پل 'واج ماهی دی آوے,
ون دِسدے, کوای دیپ بُجھاوے۔
مَےں تّکِآ, کُجھ وےکھن جاواں,
سدیآں پار تےرے پرچھاواں۔
بھَےا وِچ کدم مِرا تھّراوے,
رںگ کسُںبھا چھوڈ ن جاوے !
سُناں هےٹھ مَےں جںڈ پھلاهیآں,
هَوکے بھرن جھناں دیآں جاایآں۔
تُرن لّگاں, تاں پَےن جںجیراں,
چھوه نا سکاں هُسن-وهیراں۔
رُلیآں بیآبان تکسیراں,
مُک گایآں سرسبج نجیراں۔
سینے مَےںڈے پَےںدیآں بھیڑاں,
هڑھ چڑھدے, مِٹ جان اکھیراں !
+ + + + +
+ + + + +
بھےد تھلاں دے نھےر 'چ کاواں,
سور پا سُّٹے, سُّتیآں سُآواں۔
ِاک پل بالے انگِن چھالے,
کهِروان پر اںبر نالے !
سُپنے لَے چھاں ِاسدی کھلھیآں,
تپدے تاںبے دے وِچ ڈھلیآں۔
کی هويا جے دیوے بالے !
کَول کرے پر کَول ن پالے !
+ + + + +
کھِّچوں جِںد نُوں ِاںنج هنےرے :
پھجراں چھُپیآں دِل جو مےرے۔
دُور اسںکھاں تارِآں پاروں,
پّتھر کرسےں توڑ جِاُں ڈاروں۔
کُجھ ماسُوم اواجاں لںگھیآں,
جان مےری نُوں چُںم کے کںبیآں۔
دِلڑی کھالی تھل پِآ مارے,
هَول مِرے اںبر توں بھارے۔
ناںه وےکھاں, ن تِمر ن تارے,
موه اجنبی کُوںٹاں چارے۔
مَےں بھُّلا وِچ اُمر دے کںماں,
بھاوےں چڑھِآ تارا لںما !
کِاُں مَےں تُرِآ ? کَےں دھِر چّلاں ?
ن مَےں کھالی, ن مَےں چھّلاں۔
ےُگاں دیآں کوٹاں هی گلیآں,
پھجراں سںنجاں دے رںگ چھلیآں :
سُنّاں اںبر دیآں چُّک بھاری,
وےکھن کِتے ماسُوم اُڈاری
ِاک بھبُوکے چڑھ کے بلیآں,
چرکھے دی گھُوکر وِچ پلیآں۔
پاڑ سِںدھاں نُوں کھڑھیآں سُنّاں,
دِل سَے بھںبراں دے وِچ رُنّا ۔
سبھ کُوںٹاں 'چوں مُّکیآں ڈاراں,
اّتھرُو کّلا وِچ اُجاڑاں۔
من پردےسی پّتجھڑ چھاواں,
اَےنا بھار کِوےں مَےں چاواں۔
بِرکھ پّتن تھل پربت پاسے,
کھار گگن وِچ کھُبھے پِآسے۔
لّکھاں رام گاے, ون پَےڑاں,
چنّ سُورج بھُّلے سم گَےراں !
کدے کدے ون 'چوں هبکاراں,
بھےجیآں مَےنُوں موياں ےاراں۔
سُکے دِل مںگ سکن ن کھَےراں,
سانُوں چھوڈ گایآں سبھ لهِراں۔
کھاِا مُورچھا ڈِّگا جھّلاں,
مَےں ن جاگ رِها ن چّلاں۔
