اُّڈ جا سمُںدرا, جے مِّٹھا هونا لوچدا
پریآں دے دےش, گےڑا لااُنا جے پِآرِآ۔
اُّتھے تَےنُوں پِآر هوجُو, پریآں دی رانی نال
مِلن لای سّجن, اّکھیں نیر وگُو کھارِآ۔
سُورجاں دی اّگ تَےنُوں, ساڑنے لای اّگے کھڑھی
راه 'چ پَےڑ دّبی بَےٹھی, وےکھیں گھبراویں نا۔
کھارا هو تُوں کای پالے, مِّٹھا هو کے پالنے لای
پُنّ نُوں تُوں مِلیں, هّتھ پاپی نال مِلاویں نا۔
مِّٹھا هو تُوں جاویں, سارے بّدل براتی لَے کے
پریآں دی رانی, مُلاکات کریں سوهنِآں۔
برف بن جںم جاویں, سّجناں دے پَےریں پَےجیں
دّس جزبات روویں, کِ کِهڑے دھونے دھونِآں۔
کھارا چھّڈ تَےں بننا مِّٹھے, سُهنے سّجن جد تُوں ڈِّٹھے
پپیهے چُںجھ پَےجیں, جِنّے سّچے گُن گااُنے آں۔
دونوں جیا دھرت تے آِااَو, شگنا دی چھبیل لگاِااَو
اُنھاں تاایں جل ورتاِااَو, جِنّاں رُّکھاں جڑھیں پااُنے آ۔
مِلُو پری پر واِادا کر, پّکا ِاه ِارادا کر
پانی گںدا کرن والِآں, دی نا پِآس مِٹاوےںگا۔
تُوں وی کھارا چھّڈنا, تے کِسے لای مِّٹھا بننا
تابِآدار بننگے, تاں کںم پرانیآں آوےںگا۔
