مَےنُوں کِسے هلاهل چايا
گھُںمدی چرکھڑی اُّتے پايا;
جکھمی سِر 'تے کاگ بَےٹھا کے
سڑدے سهِراں وِچ گھُمايا۔
اُںجھ تاں هںجھُو دو هی آاے
کوٹ کوهاں مَےں سپھر مُکايا۔
بار دے جکھماں 'تے پگ دھردا
سُّکے باگ دے دراں 'تے آيا۔
رات گُپھاواں وِّچوں اُچھلی
پاٹ گِآ سدیآں دا سايا۔
