اُّڈِآ سُپنا بول ِااُں
ول سںنج دی لالی۔
لںگھدی-چھِپدی دُور سی
کوای هُور نِرالی۔
سُورج پار سلونڑی
چُںمھ کںبدے پَےںڈے,
بھےج رهی رںگ-کاپھلے
تھل هون ن کھالی۔
سهِم جهے وِچ کدے وی
اُه پری ن بولے,
ےُگاں تک جے تھلاں وِچ
رهے کھڑا سُآلی۔
توسا هُور دی ےاد دا
رُل جااے ن راتیں,
سارے تھل وِچ سهِم دی
پای کںبدی ڈالی۔
کِها مَےں : “بِرهُں رںگ تک
سبھ رُّتاں جیون,
بیج دےوے ِاس بیج نُوں
جے سمےں دا مالی۔”
