پِآر اچھوه,
بےداغ سُںدرتا,
آپو وِچ کڑِںگڑی پاای
ڈولھ رهے گُمراهیآں ۔
پُتلیآں نَےن نشیلِآں دیآں,
دُور ولِّکھیں کِسے سِّک رهے
سّجن نُوں گل نال لان لای
سدھریں بھر اُمھلاایآں ۔
پریت-امرِت پیون لای بُلھیآں,
سُوتویآں تے نرم گُلابی,
جاپن پایآں
جُّگاں توں تِرهاایآں ۔
ان-دےکھے, ان-مانے
جوان هُسن دیآں لِشکاں,
جاگدے ارماناں گل لگیآں
مچلن تے هن آایآں ۔
