نهیں, ِاه گل تاں کدے نهیں هونی
کِ تارے هی بهِلا دےنگے مهِبُوب دا من
هو سکدا اے
راتاں دا زهِر گھٹ جاوے
جدوں هنھےرا جِّت لِآ گِآ…
پھِر شاِاد سِگرٹ نال اںدر لُوهن دی
زرُورت نا رهے
شاِاد آوارگی دی زِّلت گھٹ جااے
مُّک جااے بےچارگی دا درد…
شاِاد اُمر دے سفے 'تے
غلتیآں لااُن دی مُشکل, ڈُوںگھی نا رهے اےنی
هو سکدا هَے
نپھرت 'چ بھّجن دا سںکٹ نا رهے
تے آپنے چِهرے نُوں پهِچان کے
آپنا کهِ سکن دی شرم نا رهے…
اُڈیک تاں شاِاد
کدے وی کھتم نا هووے
