اُه هَے کايا جاں هَے سايا کُچھ پتا لّگدا نهیں۔
ِاس هنےرے وِچ کِتے کوای دیآ جگدا نهیں۔
اںت نا اُسدا کوای وی, هَے اسیماں توں اسیم,
اَوسدا کوای کِنارا هَے نا, دِسهّدا نهیں۔
رُخستی وےلے کِسے نُوں ماردا اُه نا اواز,
اَون دا اّج تک کِسے نُوں دِّتا اُس سّدا نهیں۔
واںگ مےرے واںگ تےرے تاں ادھُورا هَے نهیں,
اُه ‘پُرکھ’ پُورن هَے خُد هی اُه کوای اّدھا نهیں۔
پھےر وی جھااُلا جِها پَےںدا هَے اّدھی رات نُوں,
چںد مےرے کول هَے آکاش تے وّسدا نهیں۔
ِاه ندی, اُه پھُّل, مَوسم, ِاه هواواں تے گھٹا,
هن اُداسی توں سِوا کی! جے تُوں ِاک هّسدا نهیں۔
