اُجلے شیشے سنمُکھ مَےنُوں چِر تک نا کھلھِآر
مَےلے من والے مُجرِم نُوں ِاس مَوتے نا مار
چنّ اےکم دا, پھُّل گُلاب دا, ساز دے کںبدے تار
کِنّے خںجر اّکھاں ساںهوےں لِشکن وارو وار
دِل نُوں بوجھل جِهیآں لّگن تےریآں کومل ےاداں
پّتھراں کولوں چُّک نا هُںدا هُن پھُّلاں دا بھار
لّکھاں گیتاں دے لای کھُّلھے مُکتی دا دروازا
دِل وِچ کوای اَےسی کھُّبھے چانن دی تلوار
پّتھر هےٹھاں اںکُر تڑپے, هر اںکُر وِچ پھُّل
پّتھر وِچ ترےڑاں پا گای هِںسک رُّت بهار
مِّٹی اُّتے, پھُّل دے اُّتے, تے شاِار دے دِل تے
ِاک موای تِتلی دا هُںدا وّکھو وّکھرا بھار
چڑھدا چںد, سمُںدر, وجدا ساز تے تےری ےاد
مَےں وی شامل هو جاواں تاں چیزاں هوون چار
لےٹے لےٹے پڑھدے پڑھدے سَوں جاںدے نے لوک
روز تکالیں چھپ جاںدا هَے ِاک نیلا اخبار
