پھےر مَےں اُمر دے راهاں توں جاگِآ
کھےڈدا کھےڈدا, توڑدا کال کالاں دے وَےر نُوں
کھےڈاں دے درِآ وِچ, مَےں دےش پںجاب دی کِسمت اُچھالدا,
مَےں آ گِآ اُمر دے راهاں تے گاںودا-
ماردا تارِآں دے هےٹھ البےلیآں چیکھاں
چڑھدِآں سُورجاں دے جشن دےکھدا
مَےں تُر آيا شهُ درِآواں دے ول جی ۔
ساڈے لهُو دے بےشُمار جلال دے اُّتے نّچدا
ساڈیآں ماسُوم اداواں دا ساگر
اَےنا مهان اَےنا بلی تے اَےنا اپار جی !!
پھےر وی کِسے نو پھںدھ وِچ پھاتھِآ !!!
چانچک ناگ جِاُں ول کھاںدا, تِلھکِآ, چمکِآ,
بےشُمار چھاتیآں دے لهُو دا ساگر
سُولیآں ول لپکِآ ۔
