اُمر دے سُنّے هونگے رستے,
رِشتِآں دا سِآل هووےگا
کوای کوِتا دی ستر هووےگی,
جے ن کوای هور نال هووےگا
اُمر دی رات اّدھیاَوں بیت گای,
دِل دا دروازا کِس نے کھڑکايا
کَون هونا هَے ےار ِاس وےلے,
اَےوےں تےرا خِآل هووےگا
کھَوپھ دِل وِچ هَے چھا رِها اےداں,
جاپدا اُه وی شام آوےگی
جد اساں مُنکراں دیآں تلیآں,
تے چِراگاں دا تھال هووےگا
زّرا زّرا جو آتما 'تے کِرے,
نال دی نال ِاس نُوں ساںبھی چل
ورنا مِّٹی اتُّلویں هےٹھوں,
تَےتھوں سِر نا اُٹھال هووےگا
سبھ دی هی چھاں هَے آپنے جوگی,
رُّکھ وی هواے بںدِآں ورگے
کی پتا سی کِ لںمے ساياں دا,
ِاه دُپِهراں نُوں هال هووےگا
شام هو سکدی هَے کِسے پل وی,
مَےنُوں هر پل ِاه ےاد رهِںدا هَے
مَےنُوں تُوں اچنچےت مارےںگا,
اَےوےں تےرا خِآل هووےگا
نا سهی ِانکلاب نا هی سهی,
سبھ غماں دا ِالاج نا هی سهی
پر کوای هل جناب کوای جواب,
کِ سدا هی سوال هووےگا
