اُنھے لچھمن رےکھا نُوں پار تاں کرنا هی کرنا سی۔
نهیں لںکا کِوےں سڑدی, کِوےں راون نے مرنا سی۔
وسل نُوں تاںگھدے اُه پل جُگو جُگ مهِکدے رهِنے,
جدوں کّچا گھڑا سی کول تے درِآ وی ترنا سی۔
مُهّبت دے نگر وِچ رهِن دی کیمت کی پُّچھدے هو,
دِنے راتیں پِآ مَےنُوں تلی 'تے سیس دھرنا سی۔
شِکاِات ِاه نهیں تُوں توڑِآ کِاُں دِل دیوانے دا,
گِلا هَے پِآر کِاُں کیتا زمانے توں جے ڈرنا سی۔
کِسے دے نال تَےنُوں سَےر کِںج لّگی پهاڑاں دی,
کِوےں لّگِآ کدے تّکِآ جو مےرے نال جھرنا سی۔
کتھا اپنی 'چوں جِهڑی چیز نُوں مُڑ مُڑ مَےں پڑھدا هاں,
ِاه اُه خالی جگھا هَے جِس 'چ تےرا نام بھرنا سی۔
