مَےں ساں کنک دا کّلا دانا کّلا پِآ گھبراںدا ساں
پُڑاں دے تھّلے تّک دُوجِآں نُوں نِّت مَےں نیر وهاںدا ساں
دانے بهُتے کرن دی خاتِر پرت بھڑولے دی خاتر
ِانھاں مِّٹی وِچ دبايا مےرا سارا رُوپ گوايا
دھرتی ماں دے نِّگھ نے مےرے سینے اںدر پاڑا سی پايا
مےری هستی مرن توں پِّچھوں مِّٹی اںدر رلن توں پِّچھوں
مےرے اےس سریر دے اںدروں ِاّک سلو نے جوت جگاای
دُنیآ اںدر آاُن دے لای اُس اُتاںه نُوں زور سی لايا
لِفدے لِفدے هِّلی هِّلی اُسنے راه بنايا
جد سلو دُنیآ تے آيا سُورج نال سی مّتھا لايا
ترےل دے کولوں مُوںه دھُآيا اسماناں دا پانی پی کے
اُهنے اپنا کّد ودھايا مُڑکے سِّٹا کّڈھ وِکھايا
پوه ماگھ دے کّکر پالے هواے آن دوالے
کدی کداایں میںه هنےری هَے سی جان نِمانی گھےری
پر اُه جِاُوںدا نال دلےری اُه بھُّلِآ سی مےری تےری
مُڑ وےلے دے سوهنے هّتھاں اُهدے سِر تے پّگ سی بّدھی
تے اُس پتلی جِهی نالی نُوں دانِآں دا سی بھار چُکايا
دانا ڈردا ڈردا کهِںدا اَوکھا وےلا هَے آيا
ِاّک دِن اُهنُوں تّکن والے داتریآں هّتھ پھڑ کے آ گاے
پرت مشیناں اںدر پاکے اُسدے سارے لیڑے لاهے
سارے دانے کّٹھے کرکے مالِک آپنے گھرے لَے آاے
آپنیآں لوڑاں پُورن خاتِر دُوجِآں اّگے وےچِآ اُنھاں
ڈھِّّڈ دی اّگ بُجھاون کِتے آپنے گھر وی رّکھِآ مَےنُوں
مُڑکے چّکی اںدر پايا مَےنُوں جِس نے رگڑا لايا
مےرے پاسے پھےه پھها کے مَےنُوں گھّٹے واںگ بنايا
زالماں تاایں ترس نا آيا مُڑ پانی وِچ پا کے مَےنُوں
تپدے توے دے اُّتے پايا سےک نے مےرے پاسے سےکے
اّگ نے مَےنُوں خُوب پکايا مُڑ ِانسان نے بُرکیآں کرکے
آپنے ڈھِّّڈ وِچ بالن پايا آپنی بھُّکھ مُکاون دے لای
ِاه سارا اشٹںڈ بنايا جّگ توں مےرا کھوج مُکايا
ِاس مںزِل نُوں وےکھو چاکھو لگدی کِنّی بھاری اے
دُنیآ اںدر آاُن دی مَےں کِنّی کیمت تاری اے
