اُّٹھ پاے نے کدم وّل مںزِلاں دے,
رّکھ هَوسلا جِّت پّکی تےری هَے۔
جے لڑاںگے هّکاں لای رلمِل آپاں,
ِاه مںگ سبھ دی, نا تےری مےری هَے۔
بُوںد بُوںد نال هی بنے ساگر,
ساگراں دا تُوپھان هَے اسیں بننا۔
وّکھ وّکھ وهِناں وِّچ نهیں وهِنا,
نا هی ِاّک تھاں 'تے اسیں هَے کھڑنا۔
هو جاایاے ِاّک-مُّٹھ اسیں سارے,
کاهتوں لا رّکھی تُساں نے دےری هَے۔
زالماں دی سدا ِاه رهی نیتی,
پاڑھو تے ِاهناں 'تے راج کرو۔
هُن پھِر توں لوک جگااُنے آپاں,
هّکاں دے لای بُلںد آواز کرو۔
جِهڑے لڑدے نهیں هّکاں واستے جی,
اُه جیںدے جاگدے نا, مِّٹی دی ڈھےری نے۔
ِاّک چُّکی سی آواز بھگت سِںگھ نے,
لڑِآ سی لڑاای برابری لای۔
آزادی سَوکھِآں سانُوں نهیں مِلی,
شهید هواے سی ماواں دے پُّت کای۔
جے سوچدے نا 'امر' کُجھ کرنَے دی,
رهِنی گُلامی دی رات هنےری هَے۔
