اُتوں هسدے دِسدے لوکی, وِچوں سُولی ٹںگی جان,
ِاک دُوجے توں هَےن لُکاںدے, اپنے خُون 'چ رںگی جان ۔
شیشے واںگُوں لِشک رای سی, کوری وی سی کاغز واںگ,
جھُوٹھے سّچے وےکھ کے لوکی, هو گای رںگ-برںگی جان ۔
مےرا جیون سبھناں اّگے, کھُّلھم کھُّلھا واںگ کِتاب,
مازی, هال, تے مُستکبِل دے, هرفاں رںگی نںگی جان ۔
جِدھر چاهناں, جاںدی هی نایں, مَےں سمجھاںدا هار گِآں,
جِدھروں موڑاں, مُڑدی ناهیں, اڑِال تے اڑبںگی جان ۔
ڈاڈھے نال بھِآلی پاکے, ناں تے ناںواں دووےں گاے,
گھاٹا مےرے ناں اُس پاکے, مال دے بدلے مںگی جان ۔
پِںڈوں آکے شهِر 'چ وّسے, شهِروں آکے پردےسیں,
خُد نُوں سَوکھا کردے کردے, پھاه لای وِچ کُڑںگی جان ۔
آل دوالے دے سبھ جھےڑے, اپنے گل وِچ پا لاے نےں,
اےهو جهے ماهَول 'چ دّسو, کیوےں رهِںدی چںگی جان?
ماڑے دی سںگھی تے گُوٹھا, رّکھ کے کںم کروا لَےںدی,
پر تگڑے دیآں تڑیآں اّگے, جھلدی اے هر تںگی جان ۔
اَےوےں تھوڑا مےرا جیون, هسدا, رسدا, دِسدا اے,
دھُّپیں سڑدی, پالیں ٹھردی, ملھِآں وِچوں لںگھی جان ۔
'اشرف' جِسراں پیڑاں چسکن, ماڑے بھُّگھے جوڑاں وِچ,
آساں جُڑیآں نال هِآتی, ساهواں نال هَے ٹںگی جان ۔
