ےاد سّجن دی لُو واںگُوں کھاوے
کوای آساں والی هوا تے چّلے
ناھیں آاُنا بےسک نا آوے
سُکھ سُنےها تاں کوای گھّلے۔
ےاداں دی ِاس جھُّگی دے وِّچ
سانُوں چھّڈ کے ٹُر گِآ ’کّلے
کھبرے کِهڑے دےس جا بَےٹھا
رّب جانے کِهڑے پِڑ مّلے۔
زِںدگی بنیاے پربتوں بھاری
جھّٹ ناھیں لںگھدا هواے آں جھّلے
بُوهے دی هر آهٹ لّگے
جِوےں اُه آيا مےرے وّلے۔
مَےنُوں سُر سںگیت نهیں بھااُںدا
روگ ِاسک دے بڑے اوّلے
کوِال دی کُو کُو پای کھّلدی
باج اُدھے کُجھ پوے نا پّلے
هر ِاّک گیت گجل دے اںدر
اُدی آواج دے بول سُریلے
‘اُّپل’ امر نے مِّٹھیآں ےاداں
بِرها دے سوهلے نوےں نوّلے۔
