زے-زَےد اُمر نااُں جاندا سی,
تے دید ِانهاں دے دید سجن ۔
ناپھے دی سُںگھ بُو جے چاهےں
کریں تماشا مُلکے کھُتن ۔
مِّٹھے دی تںگ شکر جے دےکھےں,
دےکھےں سجن دا تںگ دهن ۔
آپ سُورج نُوں دےکھےں اّکھیں,
دےکھےں سُآایں چَودھویں چنّ ۔
اُه جان جهان انلهک آکھے,
دےه ن جِںد بِن آکھ سّجن ۔
جے نےور پااے چُوڑا دےکھے,
سُن وے هَےدر چھن چھن چھن ۔
جے رهمان دی بُو دا شاِاک,
اُٹھ سُںگھ هَےدر بادِ چمن ۔
من مُهںمد من وِچ لّبھے
'هّکے تاالا زُلمنن' ۔۱۱۔
