دھی ِاّک جںمی جدوں چِراں بااد ماپِآں دے
هوایآں سی مُراداں سبھ پُوریآں
چاواں نال پالِآ سی لاڈاں دے پںگھُوڑے پا کے
بھُّل سبھ تھُڑاں مجبُوریآں
کّلی کّلی دھی سی جو جںمی کُل کوڑمے 'چ
پُّتاں نالوں ودھکے پِآری سی
ماں دی تاں جِںد سی تے پِتا دی وی جان سی اُه
ویراں دی وی چھِںدی تے دُلاری سی
تااے چاچے دادے جدوں کُڑے کُڑے سّددے تاں
جاپے 'واج دھرتی نُوں ماری سی
گُّڈیآں پٹولِآں دے والی کھےڈ, کھےڈ جدوں
هو گای اُه بھر مُٹِآر سی
اُّچِآں اکاشاں وِّچ پھِرے دُور اُّڈدی تے
سُپنے ‘چ کوای راجکُمار سی
اںمی نال رل کے سهےلیآں دے نال بهِ کے
کیتا سارا داج وی تِآر سی
دریآں تے وریآں تے باغ پھُلکاری کھےس
پلںگھاں دی رںگلی نوار سی
ٹاهلی دا سںدُوک آيا بن کے لاهَوروں ٹُوماں
جُّتی وی کسُوری تِّلےدار سی
سُپنے ِاه دھی دے سی رهِ گاے کُآرے سارے
اّلا نُوں تے هور منزُور سی
پَے گاے اُجاڑے گھُّگ وّسدے پںجاب وِّچ
سِراں نُوں کوای چڑِآ پھتُور سی
نراں سِر کفن سی بّجھ گاے راتو رات
ماںگاں وِّچ خُون دے سںدھُور سی
سّدھراں دے نال دھیآں پالیآں سی ماپِآں جو
مارن نُوں هواے مجبُور سی
دھیآں مُٹِآر سن , نر نهیں ناریآں سی
ِاهی بس اُهناں دا کسُور سی
کایآں نے سی کھُوهاں وِّچ کھُود چھالاں ماریآں
وّڈھے کای سکِآں نے پُور سی
لاڈاں نال پالی ِاس دھی ڈاڈاں ماریآں
کنّی جدوں پای کنسوا سی
کِ باپُو چاچے تااے دادے مارن توں پهِلاں اُهنُوں
گل لّگ لّگ رهے رو سی
بھرے من نال سبھ آکھِآ سی باپ نُوں هی
آپنی جاای دی لوے جان نُوں
بےپّت هون تے بےگانے اںگیں چھوهن نالوں
مار دےوو آپ سںتان نُوں
کرکے پهاڑ جےرا پِتا نے جاں کّڈھِآ
چُّک کے مِآنو کِرپان نُوں
وار کیتا زور نال پر هّتھ کںب گاے
مارے کِںج آپنی هی جان نُوں
کر کے جاں وار باپ آيا باهر بھُّباں مار
دھی دی اواز پِّچھوں آای سی
اّبُو مَےں نای موای هالے وار تَےتھوں کںب گِآ
کِاُںکِ تےری آپنی مَےں جاای سی
کر هور وار مَےنُوں پُوری ترھاں مار ,اّبا
مَےنُوں وی ‘ازادی’ پُوری چاهیدی... ۔
