اجیب دستُور هَے
مَےں آپنے کِسے ساتھی نُوں
گھر نهیں بُلا سکدی
مَےں آپنے کِسے جماتی نال
کَوفی پین نهیں جا سکدی
مَےں آپنے کِسے دوست نال
گھُںمن نهیں جا سکدی
پر ِاّک دِن
ِاّک انجان پُرش نال
ڈھول ڈھمّکے وجا
تور دِّتی جاںدی هاں
سدا لای پراای کر
ِاّتھے هی کھتم نهیں هُںدی گّل
مَےں اُس دی شِکاِات
نهیں کر سکدی کِسے کول
سهِنے هی پَےںدے نے
چُّپچاپ اُس دے بول
منّنا پَےںدا هَے
اُسدے دھّکے نُوں
پِآر
آپنا سریر ساںجھا کرن توں
نهیں کر سکدی ِانکار
چار پھےرے
مَےنُوں بِگانی کر دِںدے نے
جِّتھے کِسے بِگانے نُوں
آپنا بنا دِںدے نے
مےرے آپنے کهِںدے نے
لڑ بختاوراں دے لاای
اّگے تےرے بھاگ بّچیاے
بھُّل جاںدے نے
بھاگ تاں تُساں بنااے
کی مَےنُوں پُّچھِآ
لای مےری رزامںدی
کِسے دے لڑ لااُن توں پهِلاں
مےرے تاں سریر تے وی
مےرا هّک نهیں
کِس نال ساںجھا کراں
مےری کَون لَےںدا منجُوری
جِںدگی بن جاںدی مجبُوری
سِکاِات کراں تاں کِس نُوں
بِگانے تاں بِگانے
آپنی وی پرااے
دّسو
دھی کِّدھر نُوں جااے
