اّلھا-اّلھا کهِن والے وی۔
وِّچ تابِآ بهِن والے وی۔
نال ایرکھا لّدے هواے آ...
کول اُهدے نِّت رهِن والے وی۔۔
دھرمی” دّس کوای مےرے ورگا۔
کرمی” دّس کوای مےرے ورگا۔
چھِّلڑاں تے جد وِّک جاناں هاں...
بےسرمی” دّس کوای مےرے ورگا۔۔
کهِںدا نِّت دا نےم بڑا اے۔
بن-بن بهِںدا سےم بڑا اے۔
بےسّک چّپلی چّٹنی پَے جااے...
تماں بھالدی پھےم بڑا اے۔۔
وےکھن نُوں سردار بهُت آں۔
هَےںکڑ دا پر ےار بهُت آں۔
دُنیآں ساوےں رّب دے گھر دا,,
اُںجھ تاں سےوادار بهُت آں۔۔
مرِآدا تے اڑھن والے وی۔
سٹےجاں اُّپر چڑھن والے وی۔
چاپلُوسیآں کردے پھِردے...
گُربانی نُوں پڑھن والے وی۔۔
مُوںه وِّچ اّگ دے گولے تےرے۔
کِردار پھُّلاں توں هولے تےرے۔
منّ دی مَےل نا اُّتری تَےتھوں,,
کی کرنگے چِّٹے چولے تےرے۔۔
مل-مل باهروں نھااُںدے وےکھے۔
اںدروں کُوڑ کمااُںدے وےکھے۔
‘سّتِآ’ وںڈکے چھکن والے وی,,
لُک-لُک تڑکے لااُںدے وےکھے۔۔
اّکھاں مُںدیآں کھواے پاے آ۔
مالا هار پرواے پاے آ۔
ڈھےر سُکھمنی پڑھن والے وی,
جهِر برابر هواے پاے آ۔۔
نیلیآں پیلیآں چِّٹیآں پّگاں۔
اّج-کّلھ بّدھیآں بهُتِآں ٹھّگاں۔
وِرلا کوای کِردار رهِ گِآ,
انکھاں گِروی دھریآں وّگاں۔۔
مُّکدی گّل سبھ چّلدا دھںدا۔
بڑا هی چاتر هو گِآ بںدا۔
چھّج مَوراں تے بنّھنا چاهُںدا...,,
دُوجے دا پر ورت کے کںدا۔
