آپنی چالے چّلدا چّل۔
دِل تے ناں کوای لاویں گّل۔
آپنے آپ نُوں منپھی کر لَے,
تاں پھِر دُنیآں تےرے وّل۔
کھُد نُوں مار کے بھٹکی جانا,
مرنا دّس کِّتھوں دا هّل۔
بِن بولے اُه سبھ هی جانے,
پھِر کِس لای نے باںگاں ٹّل۔
جے کُجھ کرنا پُّچھ نا پاںدھا,
نا کر اَےوےں تُوں اّج- کّلھ۔
آپنے بارے کُجھ نا جانن,
جِهڑے وال دی لاهُںدے کھّل ۔
وارو-واری سبھ تُر جانے,
کھّبی کھاں کوای بھاوےں مّل۔
جاتاں دھرماں دے ناں اُّتے,
کملے جان کھلاری جھّل۔
بھٹکی دُنیآں راهے پَے جااے,
رّبا اَےسا رهِبر گھّل۔
