ِاک لّت ِاک هّتھ والا باشِںدا
وِّچ بهِشتاں آيا
بابے نانک وےکھِآ
اُهنُوں گل نال لايا
پُّچھِآ بابے پِآر نال
کِںج آيا بّلِآ
چُّپ چاپ اُه وےکھے
نا بولِآ نا هلِآ
بابے دِّتا هَوسلا
هّتھ پھڑ کول بِٹھايا
پِآر نال پھِر پُّچھِآ
ِاک هّتھ کِّتھے چھّڈ آيا
ڈردا ڈردا بولِآ
هو گای بےادبی مَےتھوں
هّتھ مےرا اُهنُوں وّڈھِآ
کهِںدے هُن چّل جا ِاّتھوں
سِر هّتھ بابے نے پھےرِآ
پِآر نال نےڈے لايا
بےادبی هُںدی دِلاں توں
نهیں هُںدی هّتھ لايا
پَےںتی ورھِآں دا نَوجوان ڈاهڈھا کُرلايا
بولِآ بابا تےرے ناں تے مَےنُوں مار مُکايا
بابا سوچیں پَے گِآ
مَےں بڑا سمجھايا
کِاُں نھیں لوکیں سمجھدے
کوای نهیں پرايا
مَےں وِچ دِلاں دے وّسدا
ِانھاں نُوں سمجھ نا آيا
ڈُّب گاے وِچ پاکھںڈ دے
دھرم دِلوں بھُلايا
سبھ بںدے کُدرت دے
نُور ِاّکو سبھ وِّچ آيا
گل اےنی نهیں سمجھدے
ِانھاں کِاُں بھڑتھُو پايا
ِاّک جِںد مُکا کے سوچدے
ِانھاں رّب بچايا
ڈُّبے وِّچ بھرم بھُلےکھِآں
رّب مار مُکايا
