اُه شےرے پںجاب دی پوتی
شےراں ورگا هی دستُور
ناری غَےرت دی رکھوالی
هوای آلم وِّچ مشهُور
دلیپ سِںگھ شهِزادے دی تے
ماں باںبا دی لاڈ-دُلاری
لںڈن دے وِّچ پَےدا هوای
ناریآں دی اواز ِاه ناری
ڈُّبِآ سُورج سی جد اَوڑک
دےس پںجاب دے راج دا
جلاوتن شهِزادا کیتا
کھُّلھِآ در ازاب دا
ماں پُّتر دا پِآ وِچھوڑا
جِںداں دی جِںد سُولی ٹںگی
پُّتر کھوه کے لںڈن لَے گاے
کَےسی چّلی چال فرںگی
کِنّا کُجھ سی کھوه لِآ
جِگر دے ٹُکڑے نال
تلوار ڈھال دستار کھوه لای
دھرم کھوه لِآ چّل کے چال
چانن دا پهاڑ کھوه لِآ
هیرا کوهِنُور
جےتُو راجے سدا هی چالاں
چّلدے آاے کُوڑ کرُور
کوهِنُور تاں ِاّک پّتھر سی
جو پںجاب توں هو گِآ دُور
پر ِاّک مِلی سی دات ادُّتی
سوفیآ اسلی کوهِنُور
اُس 'هّوا' دی بےٹی بنکے
آدم پُّتراں نُوں سمجھايا
جِس ناری نے کُّکھوں جںمِآ
اُسدا هی هّک کِاُں مروايا
مرد هی کيوں سِںگھاسن اُّتے
سدا هی بَےٹھن دے هّکدار
کيوں کوای اَورت هو نهیں سکدی
مرداں دی آهلا سردار
سارے هاهاکار مّچ گای
آلم وِّچ دُهاای
ِاه انهونی گّل بھلا کيوں
ناری دے من آای
ناری تاں ِاّک تن هُںدی هَے
من کِّتھوں لَے آای
جے ناری وی من لَے آای
کِدھرے آ نا جااے تباهی
رات نُوں اَورت پُوری هُںدی
دِن وِّچ هووے ادھُوری
جِسنے جںمِآ اُسنُوں بھںڈدے
مرداں دی مگرُوری
اُه جھاںسی دی رانی دُوجی
ناری سی ازادی دی
پںج آباں دی جاای سی اُه
کوهِنُور - سهِجادی سی
