اَورت لای مرد
سںگھنی چھاں هُںدا
همےشاں اُسدی چھاں هےٹھ
من رهِنا لوچدَے۔
جے کِر جان پّتے
چُبھن لّگے دھُّپ
وِرلاں وِچوں
سمجھ جاںدی
تھاں بن رهی کِسے تیجے دی۔
جاندی
دِل دی گهِراای وِچ
ِاه وِرل
اُس آپ بناای
کوشِش نهیں کردی بھرن دی
هور دُور هو جاںدی
سِر چڑھ اهم دے
هُن دھُّپ سِّدھی
سِر تے آ گای
ِاس تراں هی تِڑکدے نے رِشتے
جے ٹُّٹِآں نُوں نا جوڑیاے
پِآر نال۔
چّل ! ٹُّٹنوں بچیاے۔
