چّل نی نِّکیاے چِڑی چیک پای گُرُ دُآرے هو آایاے۔
گُرُوآں دی بانی اپناکے آپنا جیون سپھل بناایاے۔
هويا سوےرا ناه دھو اڑیاے باهیں بستا پا لَے,
مات پِتا دے چرن چھُه لایاے پڑھن سکُولے جاایاے۔
دِلوِّچ دھار لَے اسیں وسااُنی دِلوِّچ سُّچڑیسِّکھِآ,
جِگرا کرکے جںمیآں ماں نے کُّکھ اُسدیدا مان ودھاایاے۔
پڑھ پڑھ سبھ کِتاباں کَےدے هر ِاّک شبد تے اّکھر سِّکھیاے,
کِّداں رّکھناں ساپھ دُآلا آ گھر گھر گّل پهُںچاایاے۔
دھرتی سُورج چںد تے تارے,بھےت پا لایاے دُونیآں دے سارے,
گُرُوآں دا لڑ پھڑھ کے بھَےنے اںبر گھُںم گھُںم آایاے۔
جںمن توں پهِلاں نا مارن اَےسا کوای ِاتهاس سِرجیاے,
نِربھر هو کے آپنے پَےریں آ آپنی کدر پُآایاے۔
وِّدِآ دا هی داج بنااُنا وِّدِآ دے تںد کّتنے سارے,
جِّتھے جاایاے وِّدِآ لَے کے وِّدِآ دا چانن پھَےلاایاے۔
اُّٹھ نی کومل , تُر نی سرگھی باهیں بستا پا لَے,
چانندیآں کِرنا دا بُوٹا هروِںدر دے گھر لا آایاے۔
