پںچھی هَےران نے
ڈرنے
هُن تُرن پھِرن لّگ پاے نے
کھےتاں توں گراں نگراں مهاںنگراں دیآں
بستیآں تّک آ پهُںچے نے
پںچھیآں نُوں ڈرااُن والے ڈرنے
اُنھاں نُوں مارن مرااُن مُکااُن لّگ پاے نے
کھےتاں کھلِآنا
گھراں
جںگلاں
پهاڑاں
ساگراں
تّک پںچھی پرجاتیآں دا
کھاتما کردے جا رهے نے
دوپااے ڈاِاناسَوراں ورگے
وِکاس دے ناں تے وِناس کرن والے
ِاه تُردے پھِردے آدم-ڈرنے۔
