مَےں ساں دھی لاڈلی اڑیاَو راجے بابُل دی,
جو سی رانیآں نالوں وّدھکے لاڈ لڈااُدا۔۔
بےسّک کُڑتا بھِّجا رهِںدا اّت گریبی چ,
مےریآں سبھے ریجھاں تاوی رِها پُگااُدا۔۔
مَےں وی ِاّک هاک تے بھّجی آاُنا سّچ جانی,
مَےنُوں لاڈو رانی کهِ کے رِها بلااُدا۔۔
جد وی گھر نُوں مُڑدا سی اُه آتھن وےلے نُوں,
مّتھا چُںمکے سی پھِر گھُّٹکے سینے لااُدا۔۔
بابُل بوهڑِآ نایاُں کِنّے ارسے بیت گاے,
اّکھاں تھّک گایآں تُوں کِاُں واپِس آاُدا۔۔
دّس تُوں کِّتھے لَے جادا اے کھوه کے پِآرِآں نُوں,
کِاُں نیں وِچھڑیآں رُوها پھِر آپ مِلااُدا۔۔
