گل وِّچ پّلا سیس جھُکاںواں ستِگُر جی۔
مےهر کرو جّس تےرا گاںواں ستِگُر جی۔
وِّچ سبھا دے رّکھنی لاج يانِآ دی۔۔
هّتھ جوڑ کے بںدنا داس نِمانِآ دی۔۔
سِر تے رّکھ کے چھڑی تے ارتھ کرا دےوو۔
بے-سمجھ هاں گِآن دا دیپ جگا دےوو۔
اُپماں گااُدے رهیاے تےرے گھرانِآں دی۔۔
هّتھ جوڑ کے بںدنا داس نِمانِآ دی۔۔
دین دُنی دا مالک تُوں سمرّتھ داتا۔
نیچوں کردَےں اُوچ تےرے سبھ هّتھ داتا۔
هر دم اَوٹ تکاںواں تےرے بھانِآں دی۔۔
هّتھ جوڑ کے بںدنا داس نِمانِآ دی۔۔
اسیں هاں بھُّلنهارے تُوں بکھسِںد پِتا۔
هم کُوکر تےرے در دے تُوں مرگِںد پِتا۔
لاج رّکھيو ساهِبا بانی بانِآں دی۔۔
هّتھ جوڑ کے بںدنا داس نِمانِآ دی۔۔
سُر کرِ ديو ساایںآں سُر تے تالاں نُوں۔
کلم ‘سّتے’ دی چھُوںهوے اُّچے کھِآلاں نُوں۔
باںه پکڑ کے رّکھیں اےس نِتانِآں دی۔۔
هّتھ جوڑ کے بںدنا داس نِمانِآ دی۔۔
