مَےں هیر بن جنمی
پيو چُوچک نے
مےرے هّتھوں
چُوری کھوهی
تے سَےدے دا لڑ پھڑا دِّتا۔
مَےں تکھت هجارے وّسنا سی
پر
رںگپُر جا کے اُّجڑ گای۔
سِآلاں توں رںگپُر جاںدے
راه وِّچ
مَےنُوں کِتے وارِس نهیں مِلِآ ...
ساِاد تاں هی
تُسیں
مَےنُوں نهی جاندے
کوای وی نهیں جاندا ...
کِاُںک
جِهنا هیراں دے بھاگاں وِّچ
راںجھے تے سَےدے هی هُںدے نے
وارِس نهیں هُںدے
اُهناں نُوں کوای نهیں جاندا ۔۔
