چِهرے ‘تے کھےڑا اے,
کھُّلھا دِل دا وِهڑا اے,
نا کوای هور بکھےڑا اے,
دِل نال دِل مِلاایدا,
کھُش رهِن لای دّسو, هور بھلا کی چاهیدا?
زِںدگی بڑی کمال هَے,
مچی پای دھمال هَے,
اُهدے هّتھ رُمال هَے
چُںم چُںم سینے نال لگاایدا,
کھُش رهِن لای دّسو, هور بھلا کی چاهیدا?
اّکھراں دی مِلی دات هَے,
رّبی جِوےں سَوغات هَے,
هو رهی پربھات هَے,
‘مَےں' نُوں ےار مِٹاایدا,
کھُش رهِن لای دّسو, هور بھلا کی چاهیدا?
دوست مِّتر سںگ نے,
مجلِس دے جو رںگ نے,
ساڈے جِاُن دے ڈھںگ نے,
هّس هّس کے دِن لںگھاایدا۔
کھُش رهِن لای دّسو, هور بھلا کی چاهیدا?
گّلاں 'چ بےشّک جھّل هَے,
نیت 'چ نا کوای چھّل هَے,
دِل اےسے گّلوں ول هَے
کِ سدکے سبھ توں جاایدا۔
کھُش رهِن لای دّسو, هور بھلا کی چاهیدا?
